ΚΛΑΔΕΜΑ ΟΠΩΡΟΦΟΡΩΝ

Ιωαννέτα Σαμπαζιώτη 21 Ιανουαρίου, 2020 Κήπος
Το κλάδεμα είναι μία από τις πιο σημαντικές εργασίες για ένα δένδρο καθώς αφαιρούμε τμήματα με σκοπό να πετύχουμε το ιδανικό σχήμα που διευκολύνει τις καλλιεργητικές φροντίδες και επηρεάζει ευνοϊκά τη βλάστηση και την καρποφορία. Το κλάδεμα έχει διαφορετικές επιδράσεις στη βλάστηση και την καρποφορία του δένδρου ανάλογα με τον τρόπο που γίνεται αλλά και με το στάδιο στο οποίο βρίσκεται το δέντρο, έτσι το κλάδεμα μπορεί να χει δύο επιδράσεις:
  • Στη βλάστηση, στο μέγεθος και σχήμα του οπωροφόρου δένδρου.
  • Στην καρποφορία 



Το κλάδεμα με οποιαδήποτε μορφή και αν γίνεται έχει πάντοτε ανασταλτική επίδραση στη νέα βλάστηση του δένδρου γιατί η αφαίρεση των βλαστών και των φύλλων έχει σαν αποτέλεσμα τον περιορισμό της αφομοιωτικής επιφάνειας ( των φύλλων ) και έτσι και τη μείωση υδατανθράκων και των οργανικών ουσιών που συλλέγει το δένδρο κατά τη φωτοσύνθεση.
Η μείωση αυτή έχει δυσμενείς επιπτώσεις και στην βλάστηση της τρέχουσας περιόδου αλλά και της επόμενης χρονιάς.




Το κλάδεμα επιδρά και στο σχήμα του δέντρου.


Στα ακλάδευτα δέντρα ο ακραίος οφθαλμός έχει επίδραση στη βλάστηση των ετησίων βλαστών και συνήθως παρεμποδίζει την ανάπτυξη των πλαγίων.

Στα θαμνώδη είδη (φουντουκιά) ο ακραίος οφθαλμός περιορίζει ελάχιστα την ανάπτυξη των πλαγίων και έτσι η κόμη σχηματίζεται με διακλαδώσεις κοντά στο έδαφος.

Αντίθετα στα δενδρώδη είδη (αχλαδιά, καρυδιά κλπ.) ο ακραίος οφθαλμός περιορίζει κατά πολύ την ανάπτυξη των πλευρικών οφθαλμών με αποτέλεσμα να αναπτύσσετε ο κεντρικός βλαστός σε κορμό που δίνει διακλαδώσεις σε υψηλότερο ύψος από το έδαφος. Η κοπή του ακραίου βλαστού αυξάνει τη δραστηριότητα των πλευρικών οφθαλμών κάτω από την τομή του κλαδέματος όπου βλαστάνουν και δίνουν ζωηρούς πλευρικούς βλαστούς.



Το κλάδεμα στους ετήσιους βλαστούς γίνεται, είτε με βράχυνση δηλαδή τη κοπή σε διάφορο μήκος του ακραίου τμήματος του ετήσιου βλαστού, είτε με απάλειψη δηλαδή αφαίρεση ολόκληρου του ετήσιου βλαστού από τη βάση του. Η βράχυνση δημιουργεί ζωηρή βλάστηση στους οφθαλμούς που βρίσκονται κάτω από την τομή και δημιουργούνται νέοι πλευρικοί. Οι οφθαλμοί που βρίσκονται πιο κοντά στην τομή γίνονται όρθιοι και πιο ζωηροί βλαστοί ενώ αυτοί που είναι κοντά στη βάση σχηματίζουν περιορισμένη.
Η απάλειψη δεν δημιουργεί, πλευρικούς βλαστούς αλλά ενισχύει τη βλάστηση των βλαστών που ήδη υπάρχουν στο δένδρο μετά το κλάδεμα. Εν κατακλείδι η βράχυνση έχει τελείως διαφορετικό αποτέλεσμα από την απάλειψη. Οι αυστηρές βραχύνσεις τείνουν να δημιουργήσουν δένδρα με χαμηλή και συμπαγή κόμη ενώ οι απαλείψεις δημιουργούν δένδρα με ανοιχτή και αραιή κόμη.





Το κλάδεμα στην καρποφορία


Το κλάδεμα επιδρά στην καρποφορία ανάλογα με το στάδιο ανάπτυξης του φυτού. Με το κλάδεμα περιορίζεται ο αριθμός των μεριστωμάτων που δημιουργούν τη νέα βλάστηση και καρποφορία. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα αυτά που παραμένουν στο δένδρο να έχουν στη διάθεσή τους περισσότερο άζωτο και άλλες ανόργανες ουσίες.
Αν συμβεί αυτό στα νεαρά δένδρα ενισχύεται η βλάστηση σε βάρος της καρποφορίας και καθυστερεί να μπει το δένδρο στην αναπαραγωγική του φάση. Έτσι στα νεαρά δένδρα το κλάδεμα θα πρέπει να είναι ελαφρύ και να γίνεται μόνο όταν χρειάζεται να σχηματιστεί ο σκελετός του δένδρου γιατί αλλιώς καθυστερεί να μπει το δέντρο στην καρποφορία.
Αντίθετα, στα γηραιά δένδρα που δεν σχηματίζουν βλάστηση κάνουμε αυστηρό κλάδεμα για να ανανεωθεί και να σχηματισθούν νέα καρποφόρα όργανα.






Αν το κλάδεμα γίνεται σε δένδρα που έχουν μπει στην παραγωγή μειώνει τις αποδόσεις αλλά αυξάνει την ποσότητα των καρπών βελτιώνοντάς τους και παράλληλα δημιουργεί νέα βλάστηση που δίνει καρποφόρα όργανα για την επόμενη χρονιά.