5 ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗ ΒΕΡΑΝΤΑ ΠΟΥ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΑΝΤΙ ΓΙΆ ΑΥΤΕΣ

Ο σύγχρονος σχεδιασμός της βεράντας δεν σημαίνει απαραίτητα αυστηρές γραμμές, ψυχρές αποχρώσεις και αποστειρωμένες επιφάνειες. Αντίθετα, η νέα προσέγγιση στρέφεται σε χώρους πιο ζεστούς, φυσικούς και πολυεπίπεδους, που θυμίζουν περισσότερο ένα καλά σχεδιασμένο δωμάτιο του σπιτιού παρά έναν απρόσωπο εξωτερικό χώρο.

Οι αρχιτέκτονες τοπίου παρατηρούν μια σαφή απομάκρυνση από τις λύσεις που κυριάρχησαν τα προηγούμενα χρόνια: το απόλυτο γκρι, τις τεράστιες ενιαίες πλακοστρώσεις, τα τυποποιημένα modular έπιπλα και τη γεωμετρικά αυστηρή φύτευση. Στη θέση τους έρχονται φυσικά υλικά, θερμότερες χρωματικές παλέτες, πιο αυθεντικές υφές και φυτεύσεις που μοιάζουν να εξελίσσονται φυσικά μέσα στον χώρο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι το μοντέρνο design εγκαταλείπεται. Αντίθετα, αποκτά περισσότερο χαρακτήρα, άνεση και σύνδεση με το τοπίο.

1. ΜΟΝΟΧΡΩΜΟΙ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΓΚΡΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ

Για αρκετά χρόνια, το γκρι θεωρήθηκε συνώνυμο του σύγχρονου σχεδιασμού. Γκρι δάπεδα, ουδέτερα έπιπλα και ανοιχτές μπεζ αποχρώσεις δημιουργούσαν ένα ασφαλές, minimal αποτέλεσμα.
Σήμερα, όμως, αυτή η φόρμουλα αρχίζει να θεωρείται προβλέψιμη.

Η νέα τάση στρέφεται σε θερμότερες και πιο φυσικές αποχρώσεις, όπως η θερμή φυσική πέτρα, το ξύλο σε μελί τόνους, η τερακότα και το παλαιωμένο τούβλο. Ο στόχος είναι η βεράντα να αποκτήσει βάθος και να δημιουργεί μια αίσθηση συνέχειας με το εσωτερικό του σπιτιού.
Η επιλογή των υλικών δεν χρειάζεται να είναι απολύτως ομοιόμορφη. Συνδυασμοί διαφορετικών υφών μπορούν να κάνουν έναν εξωτερικό χώρο πολύ πιο ενδιαφέροντα και φιλόξενο.

2. ΜΕΓΑΛΕΣ ΓΚΡΙ ΠΛΑΚΕΣ ΠΑΝΤΟΥ

Οι μεγάλες πλάκες έχουν προσφέρει πρακτικότητα και καθαρές γραμμές σε πολλές σύγχρονες βεράντες. Όταν όμως καλύπτουν σχεδόν ολόκληρο τον εξωτερικό χώρο, μπορούν να δημιουργήσουν ένα σκληρό και απρόσωπο αποτέλεσμα.
Η σύγχρονη προσέγγιση αναζητά μια ισορροπία ανάμεσα στη σκληρή επιφάνεια και το πράσινο. Μεγαλύτερες πλάκες μπορούν να συνδυαστούν με λωρίδες χλοοτάπητα, φυτεύσεις ή άλλες πράσινες ζώνες, ώστε η πλακόστρωση να «σπάει» και ο χώρος να αποκτά περισσότερο φυσικό χαρακτήρα.

Παράλληλα, επιστρέφουν δυναμικά φυσικά υλικά όπως ο ασβεστόλιθος, ο ψαμμίτης και η travertine, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ανακυκλωμένα και παλαιωμένα υλικά, όπως το παλιό τούβλο και η παλαιωμένη κυβόλιθος.
Οι μικρές ατέλειες και τα ίχνη του χρόνου δεν θεωρούνται πλέον μειονεκτήματα. Αντίθετα, προσδίδουν στον χώρο ιστορία και αυθεντικότητα.

3. ΤΑ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΝΑ MODULAR RATTAN ΣΑΛΟΝΙΑ

Τα μεγάλα, χαμηλά, γκρι modular σαλόνια εξωτερικού χώρου υπήρξαν για χρόνια μία από τις πιο δημοφιλείς επιλογές. Η ευελιξία τους ήταν αναμφισβήτητα πρακτική, όμως η υπερβολική διάδοσή τους τα έκανε να μοιάζουν περισσότερο με προκαθορισμένη λύση παρά με πραγματική σχεδιαστική επιλογή.
Η νέα τάση δίνει μεγαλύτερη σημασία στην ποιότητα, τη διαχρονικότητα και την προσωπικότητα των επίπλων.

Ξύλα όπως teak και δρυς, μεταλλικές κατασκευές, σφυρήλατο σίδερο, ποιοτικές ταπετσαρίες και χειροποίητες λεπτομέρειες δημιουργούν εξωτερικούς χώρους που θυμίζουν πραγματικά δωμάτια.
Η λογική είναι απλή: η βεράντα δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως ένας χώρος όπου απλώς τοποθετούμε έπιπλα κήπου, αλλά ως ένα υπαίθριο καθιστικό που σχεδιάζεται με την ίδια προσοχή όπως το εσωτερικό του σπιτιού.

4. Η ΑΠΟΛΥΤΑ ΠΕΡΙΠΟΙΗΜΕΝΗ ΚΑΙ ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΗ ΦΥΤΕΥΣΗ

Οι αυστηρά συμμετρικές μπορντούρες, οι άψογα κουρεμένοι θάμνοι και οι σχηματισμένες μπούκλες από πυξάρι αποτέλεσαν για χρόνια χαρακτηριστικά ενός «σύγχρονου» κήπου.
Σήμερα, όμως, η τάση μετακινείται προς μια πιο φυσική και χαλαρή φύτευση.
Καλλωπιστικά αγρωστώδη που κινούνται με τον άνεμο, ανθισμένα πολυετή φυτά και συνδυασμοί διαφορετικών υψών και υφών δημιουργούν έναν κήπο που μοιάζει να εξελίσσεται φυσικά αντί να είναι απόλυτα ελεγχόμενος.

Για το μεσογειακό τοπίο αυτή η προσέγγιση μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Η επιλογή ανθεκτικών φυτών, η περιορισμένη ανάγκη για κλάδεμα και η αξιοποίηση της φυσικής μορφής των φυτών μπορούν να οδηγήσουν σε έναν χώρο πιο βιώσιμο και πιο εύκολο στη συντήρηση.
Το ζητούμενο δεν είναι η εγκατάλειψη της φροντίδας, αλλά η δημιουργία μιας σχεδιασμένης φυσικότητας.

5. Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΑΠΟ ΖΩΝΤΑΝΑ ΦΥΤΑ

Μπορεί η φυσική φύτευση να βρίσκεται στο επίκεντρο, όμως υπάρχει και μια άλλη τάση που κερδίζει έδαφος: η χρήση τεχνητών φυτών σε σημεία όπου η καλλιέργεια ζωντανών φυτών είναι ιδιαίτερα δύσκολη.
Σε βεράντες με ακραίες συνθήκες, περιορισμένο φωτισμό ή σε κατοικίες που χρησιμοποιούνται περιστασιακά, φυτά υψηλής ποιότητας με αντοχή στην υπεριώδη ακτινοβολία μπορούν να προσφέρουν μια πρακτική λύση.

Φυσικά, τα τεχνητά φυτά δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τις οικολογικές και αισθητικές λειτουργίες των ζωντανών φυτών. Μπορούν όμως να χρησιμοποιηθούν συμπληρωματικά, ιδιαίτερα σε δύσκολα σημεία, δημιουργώντας μια πιο πράσινη εικόνα χωρίς αυξημένες ανάγκες συντήρησης.

ΤΟ ΝΕΟ ΜΟΝΤΕΛΟ: ΠΙΟ ΖΕΣΤΟ, ΦΥΣΙΚΟ ΚΑΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ
 

Οι τάσεις στον σχεδιασμό των εξωτερικών χώρων αλλάζουν, όμως το βασικό μήνυμα είναι πιο διαχρονικό από μια απλή μόδα: ο σύγχρονος κήπος δεν χρειάζεται να είναι ψυχρός για να είναι μοντέρνος.
Οι πιο ενδιαφέροντες χώροι συνδυάζουν καθαρές γραμμές με φυσικά υλικά, οργανωμένη φύτευση με ελεγχόμενη «ατέλεια» και σύγχρονα στοιχεία με υφές που αποκτούν χαρακτήρα όσο περνούν τα χρόνια.

Για τη βεράντα και τον κήπο, η νέα αισθητική φαίνεται να επιστρέφει σε κάτι ουσιαστικό: έναν εξωτερικό χώρο που δεν σχεδιάζεται απλώς για να εντυπωσιάζει, αλλά για να κατοικείται, να χρησιμοποιείται και να συνδέεται πραγματικά με το τοπίο.